Grégoire heeft het onderwijs zonder diploma verlaten, en werkt nu in de keuken van een verzorgingstehuis. Daar woont meneer Picquier, alias de Oude Boekverkoper, in een kamer samen met drieduizend boeken. Hij maakt Grégoire langzaam vertrouwd met lezen en literatuur, en leert hem zelfs voorlezen, eerst alleen voor hemzelf, maar later ook voor alle bewoners. Hij geeft hem ook waardevolle levenslessen. We leven mee met gebeurtenissen in het tehuis. Grégoire beleeft er zijn eerste liefde. De gezondheid van meneer P. gaat langzamerhand achteruit. Als hij bijna op sterven ligt, vraagt hij Grégoire om lopend naar de abdij van Fontevraud te gaan, waar het grafbeeld van Eleonora van Aquitanië ligt. De reden hiervan is niet duidelijk. Het wordt een barre tocht van 200 km. Als hij aankomt, is meneer P. overleden. Grégoire krijgt een baan als stagiaire in een papierfabriek. Daar vindt hij een verrassende, maar passende bestemming voor de asresten van meneer P. Een ontwapenend boek. De stijl is literair. Marc Roger is voorlezer van beroep; dit is zijn debuutroman. Voortreffelijke vertaling.